ന്യൂഡൽഹി: അവയവങ്ങൾ ദാനം ചെയ്യാൻ ലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകൾ സന്നദ്ധരായി മുന്നോട്ട് വരുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ഇന്ത്യയിലെ അവയവദാന പ്രക്രിയ ഇപ്പോഴും ചുവപ്പുനാടയിലും അനാസ്ഥയിലും കുടുങ്ങിക്കിടക്കുകയാണെന്ന് റിപ്പോർട്ടുകൾ. രാജ്യത്ത് അവയവം കാത്തിരിക്കുന്ന രോഗികളുടെ എണ്ണവും ലഭ്യമാകുന്ന അവയവങ്ങളുടെ എണ്ണവും തമ്മിലുള്ള അന്തരം നാൾക്കുനാൾ വർധിക്കുകയാണ്. സങ്കീർണ്ണമായ നിയമനടപടികളും അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങളുടെ കുറവുമാണ് ഇതിന് പ്രധാന തടസ്സമായി നിൽക്കുന്നത്.

ഇന്ത്യയിൽ പ്രതിവർഷം ലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകളാണ് അവയവങ്ങൾ ലഭിക്കാതെ മരണത്തിന് കീഴടങ്ങുന്നത്. അവയവദാനത്തെക്കുറിച്ച് ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ ബോധവൽക്കരണം വർധിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, മസ്തിഷ്ക മരണം (Brain Death) സംഭവിച്ച വ്യക്തികളിൽ നിന്ന് കൃത്യസമയത്ത് അവയവങ്ങൾ ശേഖരിക്കുന്നതിലും അത് ആവശ്യമുള്ളവരിലേക്ക് എത്തിക്കുന്നതിലും നിലവിലുള്ള സിസ്റ്റം പരാജയപ്പെടുകയാണ്. പലപ്പോഴും മരണാനന്തര ചടങ്ങുകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വൈകാരിക നിമിഷങ്ങളിൽ കുടുംബാംഗങ്ങളോട് സംസാരിച്ച് സമ്മതം വാങ്ങാനുള്ള വിദഗ്ധരായ കൗൺസിലർമാരുടെ കുറവ് ആശുപത്രികളിൽ പ്രകടമാണ്.

നിലവിലെ ട്രാൻസ്പ്ലാന്റ് നിയമങ്ങളിലെ സങ്കീർണ്ണതകളും സുതാര്യമല്ലാത്ത മുൻഗണനാ ലിസ്റ്റുകളും അർഹരായ രോഗികൾക്ക് തിരിച്ചടിയാകുന്നു. അവയവങ്ങൾ മാറ്റിവെക്കുന്നതിനുള്ള ഉയർന്ന ചെലവുകളും സാധാരണക്കാർക്ക് ഇത് അപ്രാപ്യമാക്കുന്നു. ഇതിനുപുറമെ, വലിയ നഗരങ്ങളിലെ വൻകിട ആശുപത്രികളിൽ മാത്രമാണ് നിലവിൽ അവയവങ്ങൾ മാറ്റിവെക്കാനുള്ള സജ്ജീകരണങ്ങളുള്ളത്. ഗ്രാമീണ മേഖലകളിൽ മസ്തിഷ്ക മരണം സംഭവിച്ചാൽ അവയവങ്ങൾ വേർതിരിച്ചെടുക്കാനോ അവ കേടുപാടുകൂടാതെ സൂക്ഷിക്കാനോ ഉള്ള ഐസിയു സംവിധാനങ്ങളോ സാങ്കേതികവിദ്യയോ ഇല്ലാത്തത് വലിയൊരു വിഭാഗം അവയവങ്ങൾ പാഴായിപ്പോകാൻ കാരണമാകുന്നു.

രാജ്യത്തെ അവയവദാന ശൃംഖലയെ ഏകോപിപ്പിക്കുന്ന നാഷണൽ ഓർഗൻ ആൻഡ് ടിഷ്യൂ ട്രാൻസ്പ്ലാന്റ് ഓർഗനൈസേഷൻ (NOTTO) പോലുള്ള സംവിധാനങ്ങൾ കൂടുതൽ കാര്യക്ഷമമാകേണ്ടതുണ്ടെന്നാണ് ആരോഗ്യ രംഗത്തെ വിദഗ്ധർ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത്. സംസ്ഥാനങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ഏകോപനമില്ലായ്മയും അവയവങ്ങൾ അതിവേഗം എത്തിക്കാനുള്ള ‘ഗ്രീൻ കോറിഡോർ’ സംവിധാനങ്ങളുടെ പോരായ്മയും പ്രതിസന്ധി ഇരട്ടിയാക്കുന്നു. നിയമങ്ങൾ ലഘൂകരിക്കുകയും, സർക്കാർ ആശുപത്രികളിൽ കൂടുതൽ സൗകര്യങ്ങൾ ഒരുക്കുകയും ചെയ്താൽ മാത്രമേ ലക്ഷക്കണക്കിന് രോഗികൾക്ക് പുതുജീവൻ നൽകാൻ ഇന്ത്യക്ക് സാധിക്കൂ എന്ന് റിപ്പോർട്ട് വ്യക്തമാക്കുന്നു.