മാസങ്ങളോളം നീണ്ട കടുത്ത ഉഷ്ണതരംഗത്തിനും കനത്ത വേനലിനും ഒടുവിൽ ഇന്ന് മൺസൂൺ മഴ ലഭിച്ചപ്പോൾ അത് ഞങ്ങൾ മുംബൈക്കാർക്ക് തന്ന ആശ്വാസം വാക്കുകൾക്ക് അപ്പുറമാണ്. കുടിവെള്ള ക്ഷാമത്തിന്റെ ആശങ്കകൾക്കിടയിലൂടെ നഗരം പതിവുപോലെ അതിന്റെ വേഗതയിൽ പായുമ്പോഴാണ് ആകാശത്ത് കരിമേഘങ്ങൾ കൂട്ടം കൂടിയതും, ഒടുവിൽ ഞങ്ങളുടെ പ്രിയപ്പെട്ട മൺസൂൺ പെയ്തിറങ്ങിയതും. സി.എസ്.ടിക്ക് അടുത്തുള്ള ഫോർട്ടിലെ ഓഫീസിലേക്കുള്ള ഇന്നത്തെ രാവിലത്തെ യാത്ര ഒടുക്കമില്ലാത്ത ആ കാത്തിരിപ്പിന് വിരാമമിട്ട, വല്ലാത്തൊരു കുളിർമയേകുന്ന അനുഭവമായി മാറി.

ഇന്ന് രാവിലെ റെയിൽവേ ട്രാക്കുകളിലേക്ക് മഴത്തുള്ളികൾ ഇറ്റുവീഴാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ തന്നെ ലോക്കൽ ട്രെയിനിൽ വല്ലാത്തൊരു ആശ്വാസം പടർന്നുപിടിക്കുന്നത് ഞാൻ അറിഞ്ഞു. കമ്പാർട്ടുമെന്റിലെ ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കിയ എന്റെയും ഒപ്പമുള്ള യാത്രക്കാരുടെയും കണ്ണുകളിൽ പെട്ടെന്നൊരു തിളക്കം പടർന്നു. കടുത്ത ചൂടിൽ തളർന്നിരുന്ന നഗരവാസികളുടെ മുഖങ്ങളിലേക്ക് ജനലിലൂടെ ആ തണുത്ത കാറ്റും മഴത്തുള്ളികളും അടിച്ചുകയറിയപ്പോൾ തന്നെ എല്ലാവരിലും പറഞ്ഞറിയിക്കാനാവാത്ത സന്തോഷം നിറയുകയായിരുന്നു.

ട്രെയിൻ വേഗത കൂട്ടുമ്പോൾ മഴയ്ക്ക് ശക്തി കൂടിക്കൂടി വന്നു. ആ നിമിഷം നാനാഭാഗത്തുനിന്നും മൊബൈൽ ഫോണുകൾ ശബ്ദിക്കാൻ തുടങ്ങിയത് ഞാൻ വല്ലാത്തൊരു കൗതുകത്തോടെയും സന്തോഷത്തോടെയും നോക്കിനിന്നു. ട്രെയിനിന്റെ ചക്രങ്ങൾ ട്രാക്കിലിടിച്ചുണ്ടാക്കുന്ന താളത്തിനൊപ്പം ലോക്കൽ ട്രെയിനുള്ളിൽ പ്രിയപ്പെട്ടവരോടുള്ള സ്നേഹാന്വേഷണങ്ങൾ ഒരേസമയം പല ഭാഷകളിൽ ഉയർന്നുകേൾക്കുകയായിരുന്നു. “ഉദർ ബാരിഷ് ഹേ ക്യാ…?” എന്ന് ഹിന്ദിയിലും, “ഇക്കടെ പൗസ് ചാലു ജാലാ… തു തിക്കടെ പൗസ് ഹേ ക്യാ…?” എന്ന് മറാത്തിയിലുമുള്ള ചോദിക്കലുകൾ ആ കമ്പാർട്ട്‌മെന്റിൽ ഒരു സംഗീതം പോലെ അലയടിച്ചു. ഭാഷകൾ ഏതാണെങ്കിലും ആ ചോദ്യങ്ങളിലെല്ലാം തങ്ങളുടെ നഗരത്തിലേക്ക് പെയ്തിറങ്ങിയ ആശ്വാസത്തിന്റെ തണുപ്പ് പ്രിയപ്പെട്ടവരുമായി പങ്കുവെക്കാനുള്ള മുംബൈക്കാരുടെ ആ ഒരു തിടുക്കവും സ്നേഹവും വ്യക്തമായിരുന്നു.

ഞാൻ ഇറങ്ങേണ്ട ഛത്രപതി ശിവാജി മഹാരാജ് ടെർമിനസ് (CSMT) സ്റ്റേഷനിലേക്ക് ട്രെയിൻ ഇരച്ചുകയറി നിർത്തിയപ്പോൾ മുംബൈയുടെ തനത് മഴക്കാല ദൃശ്യങ്ങളിലേക്കാണ് ഞാൻ നടന്നിറങ്ങിയത്. പെയ്തു തിമിർക്കുന്ന മഴയിലേക്ക് പെട്ടെന്ന് ഇറങ്ങാനാവാതെ സ്റ്റേഷന്റെ കൂറ്റൻ മേൽക്കൂരയ്ക്ക് താഴെ യാത്രക്കാരുടെ വലിയൊരു കൂട്ടം തന്നെ ഒത്തുകൂടി നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു. എന്നെപ്പോലെ മുൻകൂട്ടി കരുതിയിരുന്നവർ തങ്ങളുടെ കുടകൾ പെട്ടെന്ന് നിവർത്തി ഫോർട്ടിലെ ഓഫീസിലേക്ക് ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നുനീങ്ങി. കുടയില്ലാത്ത ചിലരാകട്ടെ, ആ ആദ്യമഴയുടെ തണുപ്പ് പൂർണ്ണമായും ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് നനഞ്ഞുതന്നെ തലയുയർത്തി നടക്കുന്ന കാഴ്ചയും എനിക്ക് ചുറ്റും കാണാമായിരുന്നു.

ഇനി മുംബൈയിലെ തെരുവുകളുടെ ഭാവം മാറും. വഴിയോരങ്ങളിൽ കുടകളുടെയും റെയിൻകോട്ടുകളുടെയും വിപണി സജീവമാകും. കനത്ത മഴയിൽ നനഞ്ഞ്, റോഡരികിലെ തട്ടുകടകളിൽ നിന്ന് ആവി പറക്കുന്ന ചൂട് ചായയും ഒപ്പം നല്ല എരിവുള്ള വടാപാവും കഴിക്കുന്ന മുംബൈക്കാരുടെ കാഴ്ചകൾ ഇനി ഇവിടുത്തെ സ്ഥിരം ദൃശ്യമാകും. കടുത്ത വേനലിന് ശേഷം പെയ്തിറങ്ങിയ ഈ മൺസൂൺ വെറുമൊരു കനത്ത മഴയല്ല; അത് ഈ നഗരത്തിലെ ഓരോ സാധാരണക്കാരന്റെയും അതിജീവനത്തിന്റെയും പ്രത്യാശയുടെയും പെയ്ത്താണ്. Happy Monsoon, Mumbai!